المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
52
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
17 - فالغ بن هود بعد از هود فرزندش فالغ عليهما السّلام براى امر خداى جهان قيام كرد و طريقهء پدر را پيش گرفت و در امور و سيره خود را جارى مجراى پدر قرار داد تا آن موقعى كه فوت آن حضرت در رسيد ، پس خداى تعالى او را وحى كرد كه نور و اسم اعظم را به فرزند خود يروغ به امانت بسپارد ، پس آن حضرت پسر خود را خواست و او را وصى خود گردانيده از دنيا رفت . 18 - يروغ بن فالغ بعد از فالغ پسرش يروغ عليهما السّلام براى دين خدا قيام نمود پادشاه زمين در زمان آن حضرت ( فراشيات ) بود كه مدت دوازده سال سلطنت كرد و با او ساحرهائى بودند كه به عمل سحر مشغول بودند . يروغ بن فالغ عليه السّلام كه براى امر خدا قيام كرده بود دائما پنهان بود تا اينكه ستمكارى از اولاد عوج بن عناق لعنه اللّه او را شهيد كرد و تعداد پنج نفر از فرزندان او را كه همه از انبياء بودند بدرجهء شهادت رسانيد . آنگاه خداى قهّار در آن زمان به ( 1400 ) پيغمبر وحى كرد كه اهل آن زمان را با آنهائى كه بقتل يروغ اعانت كردهاند بكشند و آنها هم اطاعت كردند . در اين موقع بود كه طهمسان يا طهمسون مدت ( 298 ) سال سلطنت كرد و فراخى نعمت در زمان او زياد شد و عمل باغ و بستان را شروع كرد و زراعت و كشت و كار خوب شد و فرزندان عوج را اعانت